28 April 2025 – jou verjaarsdag. Ons kan dit nie meer vier soos destyds op Pringlebaai nie. Jy was altyd 4 jaar ouer en veel veel wyser. Nou is jy reeds meer as drie jaar weg.

Als voel steeds onwerklik, soos ons Nella se weggaan 20 jaar gelede. Ons verstaan nie die lewe nie. Ons begrip is net ten dele. Die werêld is nie ons woning  nie Boeta.

Uit vuur en ijzer

Uit vuur en ijzer, zuur en zout, zo wijd als licht, zo eeuwenoud,
uit alles wordt een mens gebouwd en steeds opnieuw geboren.
Om ijzer en vuur te zijn, om zout en zoet en zuur te zijn,
om mens voor een mens te zijn, wordt alleman geboren.

Om water voor de zee te zijn, om anderman een woord te zijn,
om niemand weet hoe groot en klein, gezocht, gekend, verloren.
Om avond en morgenland, om hier te zijn en overkant,
om hand in een and’re hand, om niet te zijn verloren.

Om oud en wijd als licht te zijn, om lippen, water, dorst te zijn,
om alles en om niets te zijn, gaat iemand tot een ander.
Naar verte de niemand weet, door vuur dat mensen samensmeedt,
om leven in lief en leed, gaan mensen tot elkander.

K Leuven

Dink aan jou en vier jou pragtige voorbeeldlewe. Wat weet ons? Absoluut niks. Dalk het Nella vir jou ‘n koek gebak en glimlag julle saam as julle aan ons dink.

“Life is a luminous pause between two mysteries that are yet one.”

— C.G. Jung

NS : Jy sou die “Stories van Afrikaans” geniet het!

Die storie wat ek heeltemal van vergeet het! Sedertdien in Blogsluimer gegaan.

So kom die inspirasie om weer na konsepte van stories te gaan kyk! Hierdie ene lê nou reeds sedert Mei 2022! My en Roos se Namibië- Botswana toer met die BushLapa!

Ek het reeds heelwat hieroor geskryf, maar Boteti was soort van die laaste goeie kuier in Botswana.

Ons is verwelkom deur Grace en het kamp opgeslaan.

Grace is wat haar naam sê! Liewe mens! Sy en haar span, insluitend Lister, bestuur hierdie kuierplek namens die eienaars, Suid-Afrikaners!

Teen die walle van die Botetirivier.

https://www.google.com/search?client=ms-android-samsung-rvo1&sca_esv=58d0df3a52d22f31&hl=en-ZA&cs=0&sxsrf=ADLYWIIVfYSwAeyJzn-S5LHKI24wY8gE9w%3A1736274572593&kgmid=%2Fg%2F11h4gv8z_5&q=Boteti%20River%20Camp&shndl=30&source=sh%2Fx%2Floc%2Fact%2Fm1%2F4&kgs=131bb336b4965445i

Boteti lê nefens die bekende Makgadikgadi park. Die Botetirivier lê laag hierdie tyd van die jaar. Maar dit tenspyt is hier water terwyl die panne noord opdroog. Hier belewe ons ‘n ongelooflike gebeurtenis – die migrasie van honderde zebras vanuit die panne noord. Die olifante en seekoeie is ewwe gelukkig!

Africa changes you forever, like nowhere on earth. Once you have been there, you will never be the same. But how do you begin to describe its magic to someone who has never felt it? How can you explain the fascination of this vast, dusty continent, whose oldest roads are elephant paths? Could it be because Africa is the place of all our beginnings, the cradle of mankind, where our species first stood upright on the savannahs of long ago?”

-Brian Jackman

Elke oggend se stappie bring iets nuut! So verfrissend en inderdaad groot motivering!

https://hbr.org/2021/02/dont-underestimate-the-power-of-a-walk

Ons is so bevoorreg om stapafstand van baie van ons wynplase te kan woon! Weet ek het dit al dikwels gesê, maar waar die hart van vol is loop die mond van oor!!

Bloemendal, D’Aria en Altydgedacht. Maastricht is bietjie verder wes.

Ongeag die seisoen is daar altyd iets wat jou verras!

Vanoggend het D’Aria se beeste hoog op gewei en was Rumi  baie geinteresseerd! Wat maak julle hier!!!

Twee koeie het op ‘n manier in die wingerd beland en lustig “gewei” aan die jong wingerd lote! Die trosse hang meer knus en dit het werklik gelyk asof die koeie besig was om net die wilde lote te “snoei”! Hierdie is normaalweg die werk van ‘n wingerd span. Wel, innoverend of toeval!!!

Daar is altyd iets nuuts!

Tyd om terug te stap! Rumi is in haar element!

Dit is die derde dag van die nuwe jaar.

Wat maak hierdie jaar spesiaal? Wel, baie dinge, reken ek!

Vir ‘n begin – ek en Roos is 50 jaar getroud. Rozanne, ons meisiekind, het weer ‘n goeie vriend en vrede. Ons seun, Johann, gee sy hart vir sy pasiënte, ons Nella is  hierdie jaar reeds 20 jaar ons engelkind en ons hondekind, Rumi, is self ‘n engel op aarde.

Ons neem so dikwels alles as maar ‘n gegewe aan. Hoe kortsigtig! Wat is binne ons beheer? Rede, rasionaliteit? Ons strewe na die insig en wysheid van die redelike man? Nietige klein wesens met min beheer oor wat môre gaan bring. Tog bly die mens deur sy natuur grootbek.

Dit is die klein dingetjies wat saak maak. Die môredou, die uitstulp van ons granate en grenadellas, die voëls wat vroeg oggend kom dankie sê vir die saad in die bakkie wat hang aan die lemmetjieboom.

Wat is die mens op hierdie bal,  wat op ‘n “high” is danksy die Son?!

Kyk na die werêld en vrede bly uit. Kyk na jou kinders en kleinkinders en vrede kom lê knus in jou hart.

Nag, op die derde dag….

Die jaar is vars hier, op maar die 2de dag daarvan, as ons drie ons oggend stappie doen. Ek, Roos en Rumi vat die paadjie langs die wingerde van Bloemendal in die rigting van die Tygerberg. Hierdie boonste deel van die Majik Forest lyk net so vars vanoggend soos die jaar.

Met ons dwars draai na die volstruise en rammetjierof verstar ons! Die lykie van ‘n alleen bokkie! Die slagoffer van ‘n rooikat? Sielig. So hartseer. Hy het nie eers die nuwe jaar gesien nie. Beeld van die broosheid van die lewe. My hart bloei vir hom. Dit is die realiteit van die lewe.

https://www.inaturalist.org/taxa/42376-Raphicerus-melanotis

Dink dit was ‘n klein Kaapse Grysbokkie.

Wie weet waar hy nou is? Teer, fyn en nou waar ons nie weet nie.

Perspektief. Ons versugting daarna.

Intussen is volstruis en sy wyfies vrolik in hierdie nuwe jaar.

Life goes on.

Vandag is die eerste dag van nog ‘n nuwe jaar. Hoeveel was daar nie reeds nie? Genade of genoeg? Klink sinies nê?

Dit is nou reeds maande sedert ek laas kon skryf. Iets het net ‘n demper gebring. Geen idee wat en waarom nie. Net droogte, leegte en lamheid. Dit, tenspyte van Genade en goeie dinge. Net niks. Weet nie hoekom nie.

WordPress se kennisgewing van hernuwing teen ‘n goeie klompie dollar klop in die kop en verg ‘n besluit! Wel, dobbelsteen gerol en kom ons probeer dan maar weer. Daar lê nou reeds 3 konsepte vir meer as ‘n jaar!

Dalk moet ons weer probeer!

Waarvoor is ek dankbaar? Baie, maar sê dit nie! Gesondheid en die vermoë om nog te kan stap! Elke oggend en aand! Met Vroutjie en Rumi, maar soms net Rumi! Ons bly net duskant die hemel. Natuurparke en wingerde!

Rede om dankbaar te wees hier in die begin van 2025.

Mag dit ‘n goeie jaar wees!

23 September 2005 –

23 September 2024

Jasmyn

Sê vir my -
het 'n mens se siel 'n geur,
jou hart 'n kleur,
jou gees, jou diepste wese
vryheid?

Wat is in 'n naartjie
en wat is in kaneel,
in jasmyn en 'n freesia se geel
of is dit als maar reuk
of wat die oog kan steel.

Is donker altyd swart
en rooi ook maar net seer,
verlange pimpelpers
en kan groen maar net verteer
of kies ek wel my kleur,
my siel se eie geur.

Dis lente in die Kaap -
son verf pink oranje
op vroegaand wolkedoek
bo Du Toitskloof hang,
wat bring my hart verwarring
vreugde of verlange,
pastelle vir my siel.

My hart - 
September in die Kaap
verf son se kwas net koper
strepies deur my kop,
soek ek tog so na wierook
vir my siel - jasmyn -
om deur my hart te spoel.

Maande het verloop sedert my laaste storie. Hierdie droogte is verterend. Voel soos ‘n koma. Aan die teenkant kognitief. Teenstrydigheid in terme. Wat is fout?

Dit is asof my pen se ink opgedroog het… Daar is net niks. My kop maal. Kinders word ontvoer en verdwyn net. Niks gebeur nie en hulle word vergeet. Dieselfde bedelaars staan by die kruisings. Die Malawiërs deel hul kontakstrokies uit. Die kombersman kruis die pad en ek wonder waar het hy laas nag geslaap. Ek stap met die hond en kry die vreemdelingwerksoeker by die spruit. Hy was homself en sy klere. My buurvrou is terminal. My seun is ‘n onkoloog en ek leef sy vreugde en verdriet. My dogter is ‘n arbeidsterapeut en deel privaat haar hemelkinders se vreugde.

Ek sien werêldleiers sogenaamde lewenswyshede uiter – vir politieke gewin. Nog ‘n skuiling in Gaza word vernietig om een terroris uit te haal en talle kinders sterf. Ek sien ‘n bykans drie jaar oorlog in Ukraine wat niks anders lewer as dood, verminking en vernietiging nie. Ek sien idiote politiek bedryf. Ek sien dapper atlete by die paralimpiese spele alles gee. Ek sien en hoor sogenaamde wêreldleiers wyshede spreek vir eie gewin.

Ek sien familie en vriende treur oor die verlies van ‘n geliefde. Ek lees blogs hieroor.

Ek kyk na die wêreld om my. Die ink in my pen is droog.

Ek sien versteurde verhoudings in families en skoonfamilies. Tussen bure. Tussen mense en hul diere. En ek wonder.

Ek dink aan Michener se verhaling van “The Source” en hoe die Midde Ooste op hierdie moment lyk. Suid Amerika se kartelle, die idiote in Amerika, die EU se migrante en Afrika se komediante.

My pen is voorwaar droog.

Ek dink aan my hond.

Ek dink aan die by.

En ek wonder……

Ek sien

En wonder….

Wat is die mens?

Is die Skepper ontnugter?

Die ink in my pen is droog…..

Our serious safaris are memories now. Time to move on during the sunset phase.

The off-road caravan is gone. May the new owners enjoy the magic!

Time for a new chapter! Rumi entered our lives as an angel. Welkom Rumi!

Less travel may be, but more walking!

Hopefully more reading too, with Rumi close, next to me and you!

Rumi is nou 8 maande by ons. Ons is oortuig sy is eintlik ‘n engeltjie gestuur deur Nella, Tom en Emma om ons troos te wees. Sy is nie van hier nie, dit is gewis. Ons kan sien waar haar engelvlerkies was – kyk self!

Sagte hart, liefdevolle klein vierpoot met ongelooflike emosionele intelligensie! Sy is nou deel van ons en ook ons groot trooster!