Voorraad aangevul in Windhoek – die stad het in die laaste klompie jare pragtig ontwikkel. Die ou enkelbaan na Okahandja is nou vir ‘n lang stuk ‘n pragtige dubbelweg. Die omgewing is superskoon.
Ons slaan kamp op in die Waterberg en vele herinnering flits verby – die groepfoto met ons meisiekinders en die Gava-gesin in 1998, die grafte van gesneuwelde Duitse soldate tydens die oorlog met die Herero’s, die roesrooi berg as die son saans sak.
Die eerste broodjie van die toer sien die lig! Oeps! Ons het die appelkooskonfyt vergeet! Deksels!!
Heerlike stappie na die ou begraafplaas waar die Duitse soldate lê – oorlog was, is en sal tot in ewigheid sinneloos wees.
Ongelukkig was die aandete by die restaurant ‘n vrot ervaring en nie aan te beveel nie – ten spyte van die swaar hamer waarmee die arme onskuldige gemsboksnit tot vervelens toe geslaan is, sou self die beste hond nie haar-af kon maak nie. Die ou polisiestasie wat nou restaurant is, bly ‘n sierlike ou gebou.
Die pragtige plantegroei en interessante sade is ‘n fees vir die oog – so ook die verskeidenheid van skoenlappers!
Tyd vir ‘n selfie – môre is dit Etosha toe – steeds verder noord!
Safari Sunset 